Vloekschrift

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

chop is a collection of poems that center on the life and work of proto-feminist and civil rights activist, Fannie Lou Hamer.

A Mississippi native, Treasure Shields Redmond is a poet, speaker, diversity and inclusion coach, and social justice educator. In 2016 she founded her company, Feminine Pronoun Consultants, LLC. Even though Treasure is completing a PhD in English Literature and Criticism, is a published writer, gifted veteran educator, and has spoken on stages all over the U.S. and in Europe, she uses her humble beginnings in the federal housing projects in Meridian, Mississippi to fuel her passion for helping college-bound families navigate college admissions painlessly and pro tably, and o ering perceptive leaders creative diversity and inclusion facilitation. Additional information on her poetry, writing, and multidimensional practice are available at: www.FemininePronoun.com.

Geryon, a young boy who is also a winged red monster, reveals the volcanic terrain of his fragile, tormented soul in an autobiography he begins at the age of five. As he grows older, Geryon escapes his abusive brother and affectionate but ineffectual mother, finding solace behind the lens of his camera and in the arms of a young man named Herakles, a cavalier drifter who leaves him at the peak of infatuation. When Herakles reappears years later, Geryon confronts again the pain of his desire and embarks on a journey that will unleash his creative imagination to its fullest extent.

By turns whimsical and haunting, erudite and accessible, richly layered and deceptively simple, Autobiography of Red is a profoundly moving portrait of an artist coming to terms with the fantastic accident of who he is.

Bill Berkson's Invisible Oligarchs is like a book jotted on the back of a poet's hand—a hand that picks up everything that sings to it, from gold-leaf proverb to chopstick sheath, on its quick trip through a few places in urban Russia, 2006. Across faintly ruled Japanese paper, many pages reproduced here in facsimile, snapshots change hands, new poems blink, and poetry politics meet political gossip over lunch in St. Petersburg. Berkson's educated guesswork about that elusive quality once known the Great Russian Soul, is framed here by letters from his friend Kate Sutton and encompassing encounters with poets and cab drivers, Moscow conceptualists and a White Night at the Mariinsky Ballet. As a sharply observant poet and the most soulful art critic alive, Berkson knows how to get us behind the set, and reading this book is as nice as taking a high dive with him into a perfectly mixed White Russian.

Bill Berkson was born in New York in 1939. He moved to Northern California in 1970 and now divides his time between San Francisco and New York. He is a poet, critic, sometime curator, and professor emeritus at the San Francisco Art Institute, where he taught art history and literature for many years. A corresponding editor for Art in America, he has contributed to such other journals as Artforum, Aperture, Modern Painters, and artcritical.com. His recent books include PORTRAIT AND DREAM: NEW & SELECTED POEMS (Coffee House Press, 2009); BILL, a words-and-images collaboration with Colter Jacobsen; Lady Air; Not an Exit with drawings by Léonie Guyer; REPEAT AFTER ME (Gallery Paule Anglim, 2011), with watercolors by John Zurier; and a collection of his art writings, FOR THE ORDINARY ARTIST (BlazeVOX books, 2010), as well as a new collection of his poems, Expect Delays, from Coffee House Press in 2014 and INVISIBLE ORLIGARCHS out from Ugly Duckloing Presse in 2016.

Hechtmappen bieden geen soelaas is wat overbleef na een vakantiejob waarbij de taakinhoud vooral bestond uit het verwijderen van nietjes uit verouderde documenten. Deze weken waren de bron voor fascinaties voor ongemakkelijke stiltes, gesprekken in liften, de diefstal van fluorescerende pennen en een ontplofte ventilator.