Vloekschrift

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

Poems written in Berlin between September 2015 and the Summer of 2017. This pamphlet contains selected work from the pamphlet Cancer: Poems after Katerina Gogou, previously published in a limited edition, and an ongoing sequence entitled Our Death, as well as other pieces from the period. These are poems haunted by catastrophe, light, fires, the sun, violence and love. As Bonney writes: “We were talking about prophecy, about defeat and war, about how nobody knows what those words really mean, and what they will come to mean”. Drawing on writers like Baudelaire, Artaud, Anita Berber and Hölderlin like “marks on a calendar”, “a kind of cacophony”, or “the beginnings of a map”, these poems are vital indices of where we are.

Drama, careers, sabotage, compromises... The first issue of Suckcess Magazine begins with a selection of poems by the flamboyant Rene Ricard, edited with the help of Editions Lutanie, and continues with contributions from Miriam Laura Leonardi, Fabienne Audéoud, Camille Aleña, Gabi Losoncy, David Lieske, Sylvie Fanchon, Won Jin Choi, Estelle Hoy, and Bunny Rogers. Cartoons and tennis players are also on the program.

First Nettles collects poems written between 2021 and 2024, from precarious off-key lyrics to sprawling elegies of damaged life. A book of flailing, desperate music, hurt and hopeful, held together by pins and gaffer tape, art and courage and comradeship. Includes the sequence “Seizures” (2022) – “perfect in its openness and lyrical disfigurement” (Danny Hayward).

“[An] exhilarating collection […]. The sequences here are ferociously and admirably radical, with some superb political satire and verve to the poems.”  —Adam Piette, Blackbox Manifold, no. 34

Designed and typeset by Phil Baber; cover collage by Sam Keogh