Vloekschrift

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

Taylor Johnson’s debut poetry collection, Inheritance, explores the complexities and limitations of language, physicality and capitalism. Resisting singularities, each poem emerges with a distinct sound, space and sensibility. Whether driving in a Lincoln Town Car; moving through pine forests and becoming immersed in the sounds of animals and nature; languishing in a lovers’ invitation, transcending from the syncopation of Go-go or walking the pavements of Washington D.C.—‘dissolving into sound’. Johnson’s critical perspective is rooted in connection. These poems gesture towards the tools we might need for living alongside rather than against or in spite of an inundation of daily oppressions. Be it redefining trans Blackness, environmental degradation, or land ownership and labour. With receptiveness and tenderness Johnson strolls around language, listening to silence—inheriting it, filling it and remaking it. 

A Map of Absence presents the finest poetry and prose by Palestinian writers over the last seventy years. Featuring writers in the diaspora and those living under occupation, these striking entries pay testament to one of the most pivotal events in modern history – the 1948 Nakba.

This unique, landmark anthology includes translated excerpts of works by major authors such as Mahmoud Darwish, Ghassan Kanafani and Fadwa Tuqan alongside those of emerging writers, published here in English for the first time. Depicting the varied aspects of Palestinian life both before and after 1948, their writings highlight the ongoing resonances of the Nakba.

An intimate companion for all lovers of world literature, A Map of Absence reveals the depth and breadth of Palestinian writing.

In a first-time English language translation by Cristina Viti to mark the poet’s centenary, Tenement Press will publish Pier Paolo Pasolini’s groundbreaking, filmic work of prose and verse, La rabbia / Anger.

Why is our life dominated by discontent, by anguish, by the fear of war, by war? In order to answer this question I have written La rabbia, not following a chronological or perhaps even a logical thread, but only my political reasons and my poetic sense. - Pier Paolo Pasolini

Written in response to producer Gastone Ferranti’s request for his comments on a set of newsreel items, the poet would respond with a montage of his own. Via the unfolding of a chrysalis of images, in La rabbia (1963), Pasolini’s lens pans over Soviet repression in Hungary; the Cuban revolution; (the utopian object of) space exploration; political imprisonment in Algeria; the liberation of the former European colonies; the election of Pope John XXIII; the prospect of revolution in Africa and the Middle East; in Europe and in Latin America... Here, we’ve a panoply of photorealist intimations of Pasolini’s ‘poetic sense.’ The death of Marilyn Monroe crests as an idea in this tidal pooling of reflections, and as the poet’s line lights out for conceptual rhymes and counterpoints.

In Viti’s translation, the weave of prose and poetry that forms La rabbia portrays the vitality of Pasolini’s work in its capacity to speak to both the specifics of his contexts, the character of our own present tense, and the ironic fact of a life lived against the gulf of discontent in its myriad forms. Here, we’ve a startling confrontation of a revolutionary struggle in stasis set in lines that crystallise a rallying call against blindness. ‘I’ll not have peace, not ever,’ he writes. A lucid acceptance of the poet’s restlessness, and a marker for Pasolini’s commitment to a solidarity with the oppressed that we find reaffirmed on every page, in La rabbia the poet charts how ‘the powerful world of capital takes an abstract painting as its brash banner’ in this unravelling of ‘crisis in the world.’