Rave

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

Sarahland est un ouvrage de fiction américain contemporain qui se découpe en dix nouvelles, toutes reliées par les personnages de Sarahs et leurs parcours initiatiques à la fin de l’adolescence. Sam Cohen, autrice queer et juive, déploie un univers drôle et piquant autour des notions d’identité, de transition, de transformation, d’émancipation et d’apprentissage. Au fil d’histoires inventives, l’autrice explore la manière dont les narratifs qui nous sont assignés, les récits traditionnels, les identités qui nous pré-existent, sont dépassables. Elle construit alors avec ses personnages — presque toutes prénommées Sarah — de nouvelles histoires pour leurs passés ou leurs futurs, de nouvelles façon d’aimer la terre et ceux qui la peuplent, de nouvelles possibilités de vie en soi. Dans le refus pour chaque Sarah d’adhérer à un récit unique et uniformisant, l’autrice propose un lieu potentiellement meilleur pour nous toustes, un espace narratif qui n’exige aucune fixation de soi, aucune injonction consumériste, aucun compromis corporel: un lieu appelé Sarahland.

Née à Detroit aux États-unis, Sam Cohen vit et travaille actuellement à Los Angeles. Elle est une autrice de fiction dont les romans explorent des thèmes à l’intersection du féminisme, des études queers, et des pensées juives. Après avoir publié dans différentes anthologies et revues littéraires (Queer Flora, Fauna, and Funga, Weird Sister Collection, etc.), elle publie en 2021 Sarahland, un recueil de nouvelles. Elle enseigne l’écriture à l’université en tant que professeur d’écriture créative. Elle a été nommée et à gagné à de nombreux prix littéraires, notamment le ALMA Award (Best Jewish Story Collection of 2021), le Jewish Women’s Archive Book List, le Golden Poppy Award in Fiction (finaliste) ou encore le Chautauqua Janus Prize. Elle est en cours d’écriture de son prochain livre.

Practicing Dying is a literary anti-memoir documenting life in a Zen Buddhist monastery in rural France where the protagonist, a woman in her late twenties, attempts to overcome chronic drug addiction and mental illness. 

Broken and severely unwell, our protagonist arrives at the monastery from London: starving, drug-addicted and disillusioned, having exhausted every conventional treatment route available to her. The book examines how, habituated to a life of benefits assessments, petty-crime and sex work, she struggles to adjust to the rules, discipline and religious life of the monastery—at times to devastating and comedic effect. 

As the story unfolds, she reflects on her addictions and past experiences, raising critical questions about what it means to be "an addict" and why there may be vested corporate and societal interests in maintaining a narrow, individualistic understanding of addiction. 

Anarchic and provocative, tender and self-deprecating, Practicing Dying differs from other contemporary memoirs in the genre of addiction-recovery by simultaneously challenging the dominant narratives surrounding mental health while proposing an alternative approach to treating the “sickness of self” from which we all increasingly suffer. 

‘Practicing Dying is brilliant, rewarding and difficult. Northall offers the most brazen and shocking account of addiction I’ve ever read. Committing herself to the practice of Mahayana Buddhism, she eventually finds a way out, but only on the most rambling, circuitious path. Her account of addiction and loss, displacement and grief is profound and it proves that nothing is ever one thing.’ — Chris Kraus, author of The Four Spent The Day Together

Charlotte Northall is a London-based writer. Her debut, Practicing Dying, blends autobiography and cultural criticism to explore addiction, capitalism, and spiritual practice. She works with rough sleepers, supporting those living with addiction and complex mental health needs.

Frances Bethune is desperate to lose weight before her husband’s return from India―in just two weeks. On the advice of a bad-breathed spirit, Frances undertakes a slenderizing séance. While she succeeds in her quest for thinness, she is horrified to discover that her discarded weight has taken on a new life of its own. Of this chilling, revolting tale, H.P. Lovecraft raved that Everett "reaches singular heights of spiritual terror." This new edition from Mandylion Press restores Everett’s 1907 masterpiece. It features an original introduction written by Mandylion cofounder Madeline Porsella, as well as a glossary that provides visual, material and affective image footnotes.

Henrietta Dorothy Everett (1851–1923) was born in Kent, England. Between 1896 and 1920, she published 22 books under the pen name Theo Douglas. She was an influential figure in the early days of science fiction and fantasy writing, and was cited in H.P. Lovecraft’s extended 1927 essay "Supernatural Horror in Literature."