Rave

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In The Hundreds Lauren Berlant and Kathleen Stewart speculate on writing, affect, politics, and attention to processes of world-making.

The experiment of the one hundred word constraint, each piece is one hundred or multiples of one hundred words long, amplifies the resonance of things that are happening in atmospheres, rhythms of encounter, and scenes that shift the social and conceptual ground.

What's an encounter with anything once it's seen as an incitement to composition? What's a concept or a theory if they're no longer seen as a truth effect, but a training in absorption, attention, and framing? 

The Hundreds includes four indexes in which Andrew Causey, Susan Lepselter, Fred Moten, and Stephen Muecke each respond with their own compositional, conceptual, and formal staging of the worlds of the book.

Rebecca Rowland is one of the sharpest writers that I know. This little book combines elements of life in the publishing industry, #MeToo, and a literal boogeyman. It’s long been my desire to do more “social horror.” And Shagging the Boss is the stick I use to measure other submissions in that vein. (Back Cover Text) “Lesson number one: don’t get attached to anyone. Being a cannibal is the only way to truly succeed in this business.” He placed one hand on the door handle, then thought a moment and smiled to himself. “The problem is, once you take a bite, it will never be enough.” After a fortuitous encounter at a local book convention, a liberal arts graduate accepts a position at a flashy publishing company under the tutelage of its charismatic owner only to learn that the press is led, and fed, by a literal boogeyman.

“Rowland tells an exceptionally tight and fast-paced tale about a unique legendary creature stalking the modern publishing industry” — Michael Arnzen, Bram Stoker Award-winning author of Licker and 100 Jolts

“Rowland’s tale is a transgressive mindf*ck that will leave you irreparably unnerved” — L. Stephenson, author of The Goners

“Rowland has a narrative mastery that makes you feel as if a good friend is pulling you in close to tell you some special secret…You’ll be left shook” —Tim Murr, Stranger With Friction

McKenzie Wark invents a new genre for another gender: not a memoir but an auto-ethnography of the opacity of the self.

Another genre for another gender.

What if you were trans and didn't know it? What if there were some hole in your life and you didn't even know it was there? What if you went through life not knowing why you only felt at home in your body at peak moments of drugs and sex? What if you expended your days avoiding an absence, a hole in being? Reverse Cowgirl is not exactly a memoir. The author doesn't, in the end, have any answers as to who she really is or was, although maybe she figures out what she could become.

Traveling from Sydney in the 1980s to New York today, Reverse Cowgirl is a comedy of errors, chronicling the author's failed attempts at being gay and at being straight across the shifting political and media landscapes of the late twentieth century. Finding that the established narratives of being transgender don't seem to apply to her, Wark borrows from the genres of autofiction, fictocriticism, and new narrative to create a writing practice that can discover the form of a life outside existing accounts of trans experience: an auto-ethnography of the opacity of the self.