Rave

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

The first English translation of Leslie Kaplan's crystalline novella Miss Nobody Knows, about the lived aftermath of May '68: its hopes and failures and how they continue to resonate today.

“Ostensibly about the May '68 strike and a man who cannot deal with its aftermath, but really a love story to these moments when suddenly the utopian comes into view and no longer feels impossible. It’s a book to read right now so as to remember that there have been moments when people come together in the name of possibility, rather than in rage.” —Juliana Spahr

“Thank you for sending Leslie Kaplan's book, so strong and graceful, so… so… so… as if the novel were suspended between the animal and the human.” —Jean-Luc Godard, letter to Paul Otchakovsky-Laurens

“One thought he understood it all, the other wanted to see it all. Through two opposing characters, Leslie Kaplan brings to life something of May '68 … This novel breaks an opening out of the infinitely mad universe that was captured by Leslie Kaplan's first book, Excess-The Factory.” —Claire Devarrieux, Libération

A meta-textual matryoshka doll of a novel from a renowned voice in Flemish literature. 

The twisting narrative of Louis Paul Boon's 1953 masterpiece follows a young girl named Ondine and her brother Valeer, born into poverty at the turn of the century in the industrial city of Aalst, Belgium. Ondine's coming of age is interwoven with a reworking of the medieval fable of Reynard the Fox, as well as a metanarrative in which an author named Louis Paul Boon and his colorful group of friends discuss the writing of a novel named Chapel Road, debating how best to present Ondine's story.

Groundbreaking among post-war Dutch literature for its postmodern structure and irreverent, dialect-studded use of language, Boon's allegory of the rise and fall of socialism in Flanders presents his theory of the novel as a type of "illegal writing" where digressions are far more important than a carefully constructed plot.

Introduction by Chad W. Post

Louis Paul Boon (1912-1979) started out as a house painter but went on to become the author of a large and rich oeuvre spanning several genres: from the compelling historical epics he composed later in life to his sharp, witty work as a newspaper columnist and his tongue-in-cheek, scabrous novels. Boon is one of the most important writers of Flemish literature in the twentieth century, a keen observer of society, the individual and the interplay between them.

Adrienne Dixon is a translator of Dutch and Flemish literature.

Chad W. Post is the founder and publisher of Open Letter Books. He is also the editorial director of Dalkey Archive Press, where he was formerly the associate director. Over the course of his career, he founded the Translation Database, the Best Translated Book Awards, multiple literary podcasts (Two Month Review, Three Percent), the Three Percent website, and currently writes two newsletters: The Three Percent Problem, and Mining the Dalkey Archive. He is also the author of The Three Percent Problem: Rants and Responses on Publishing, Translation, and the Future of Reading. His articles and book reviews have appeared in a range of publications. In 2018 he received the Words Without Borders Ottaway Award for the Promotion of International Literature. 

This is a book of failure and mistakes; it begins with what is stolen from us and proposes only an invitation to imagine.

In these playful written experiments, Lola Olufemi navigates the space between what is and what could be. Weaving together fragmentary reflections in prose and poetry, this is an exploration of the possibility of living differently, grounded in black feminist scholarship and political organising.

Olufemi shows that the horizon is not an immaterial state we gesture toward. Instead, propelled by the motion of thinking against and beyond, we must invent the future now and never let go of the otherwise.

Lola Olufemi is a black feminist writer and CREAM/Stuart Hall Foundation researcher from London. Her work focuses on the uses of the feminist imagination and its relationship to futurity, political demands and imaginative-revolutionary potential. She is the author of Experiments in Imagining Otherwise and Feminism, Interrupted: Disrupting Power, the co-author of A FLY Girl’s Guide to University, and a member of ‘bare minimum’, an interdisciplinary anti-work arts collective.