Rave

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

Un fabuleux recueil – le premier publié en français – de poèmes et récits de l'autrice argentine Cecilia Pavón, préfacé par Chris Kraus (écrivaine dont Pavón a par ailleurs traduit des livres en espagnol).

« Cette traduction n'aurait pu voir le jour si je n'avais pas développé pendant quelques temps une obsession quasi malsaine pour l'Argentine. Cherchant à Buenos Aires les traces de lieux proches de Shanaynay que j'avais co-dirigé à Paris, je découvris au hasard sur internet l'existence d'un espace nommé Belleza y Felicidad et dirigé par Fernanda Laguna et Cecilia Pavón. Bien avant l'émergence de l'artist-run space en Europe, les deux femmes créèrent un lieu associant art et littérature. Lors d'un voyage à Buenos Aires, j'eus l'opportunité de rencontrer Cecilia Pavón qui lors d'une conversation sur l'écriture et la poésie, me proposa de traduire Licorice Candies en français. Sa poésie fut autant révélatrice qu'émancipatrice, à la fois par sa singularité et sa simplicité. Elle écrit ce qu'elle voit et ce qu'elle vit. Elle parle de certains quartiers de Buenos Aires, de ses amis, d'elle, d'un vélo qu'elle a perdu, de Timo. Il me semble qu'elle écrit comme elle parle d'amour, d'erreurs et de sexe ». Marion Vasseur Raluy, traductrice

The first collection of texts published in French by the Argentinian artist and poet.

Preface by Chris Kraus.

Translated from the English and Spanish by Marion Vasseur Raluy, Rosanna Puyol Boralevi and Mona Varichon.

The first English translation of Leslie Kaplan's crystalline novella Miss Nobody Knows, about the lived aftermath of May '68: its hopes and failures and how they continue to resonate today.

“Ostensibly about the May '68 strike and a man who cannot deal with its aftermath, but really a love story to these moments when suddenly the utopian comes into view and no longer feels impossible. It’s a book to read right now so as to remember that there have been moments when people come together in the name of possibility, rather than in rage.” —Juliana Spahr

“Thank you for sending Leslie Kaplan's book, so strong and graceful, so… so… so… as if the novel were suspended between the animal and the human.” —Jean-Luc Godard, letter to Paul Otchakovsky-Laurens

“One thought he understood it all, the other wanted to see it all. Through two opposing characters, Leslie Kaplan brings to life something of May '68 … This novel breaks an opening out of the infinitely mad universe that was captured by Leslie Kaplan's first book, Excess-The Factory.” —Claire Devarrieux, Libération

This new bilingual edition of Sebastian Castillo's long-out-of-print first book reintroduces a classic of American microfiction and features a translation into Spanish by acclaimed Mexican author Elisa Díaz Castelo.

Forty-nine pages of unique and surreal micro-fiction, Sebastian Castillo’s 49 Venezuelan Novels is a magical book with a new story on every page. Full of depth and imagination, Castillo uses imagery in a simple yet intense way. From stories of fish markets to spiteful violins, it almost seems that these novels are snippets of family stories long passed down, just now put to paper. With the nature of a born storyteller, Sebastian Castillo provides the readers of this fantastic read with gorgeous stories that define micro-fiction.

A brilliant novella from a legendary figure in American fiction.

A young woman drifts through dimly lit bars and rented rooms, reporting from the erogenous zones of New York and Europe. Encountering increasingly bizarre sexual situations, she turns her curious, comic, and fierce eye onto the contemporary world of sex and desire.

The men of this world evade and simper, they prey, preen, and fall hopelessly in love. In the narrator’s deadpan portraits, we see young women indulging their freedom through hope and disappointment, and young men wearing various guises of masculinity.

This novella surprises with unlikely fucks, disturbing fucks, outlandish fucks, and some truly weird fucks – all written with the smart, elegant, and tough style which could only be that of Lynne Tillman.

Recognized as a poet, less so as a visual artist […] Mina Loy also wrote in the style of Crystal Pantomime, a text from one hundred years ago [c. 1915] describing a ballet in prose. The writing evokes images with which actual theater effects can only interfere. It projects in the mind as onto a screen. But this restless writing does more than that, shifting registers and unfolded in equal parts fairy tale description, precise impossible stage directions, notes for impossible costumes and sets, guidelines for impossible choreography, and a glancing archeology of personal association, opinion, art historical commentary, and psychoanalysis, all floating in suspension, all shading into poetry, and with this manner of overflowing every frame defining its poetics. — Matthew Goulish

This first standalone edition of Crystal Pantomime opens with a biographical introduction by Mina Loy’s literary executor—poet Roger Conover—originally published in Eliot Weinberger’s journal Montemora in 1981, as well as a dramaturgical introduction by Matthew Goulish of Chicago performance group Every house has a door, originally prepared as opening remarks to Every house’s reading of Loy’s Pantomime at the Arts Club of Chicago in spring of 2024. In tandem these supplementary texts begin to frame what is a rather strange and singular sketch for a work never realized.