EN

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Mangled diction from the cusp of childhood. 

Carla Harryman is the author of 11 books of poetry, prose plays and essays. Her two experimental novels, Gardener of Stars (2001) and The Words: after Carl Sandburg’s Rootabaga Stories and Jean-Paul Sartre (1999) are “explorations of the paradise and wastelands of utopian desire.” Baby continues this exploration through the convolutions of Baby, who enters the book as “fire in the womb with a skirt."

Carla Harryman is a poet, experimental prose writer, essayist, and performance writer who has collaborated with multiple visual artists and composers on bodies of work. Her work has been translated into several languages, including French, with her writing represented in more than 30 national and international anthologies. She has received the Foundation for Contemporary Arts Grants to Artists award (2004), the Opera America Next Stage Grant (with composer Erling Wold), the Alexander Gerbode Foundation, and the NEA Consortium Playwrights Commission, among additional grants and awards from the Fund for Poetry.

Harryman was a founding figure of the Bay Area language writing and a co-founder of The San Francisco Bay Area Poets Theater (1979-1986). She currently teaches Creative Writing at Eastern Michigan University and serves on the MFA summer faculty of the Milton Avery School of the Arts at Bard College.

published commonly, no no no expounds an experimental poetic offering, both text & art.

each issue features a limited edition artwork. which can be tacked or framed or stored in a drawer.

celestial in nature, no no no takes the form required, and necessary.

In 1972 Bernadette Mayer began this project as an aid to psychological counseling, writing in parallel journals so that, as she wrote in one (in bed, on subways, at parties, etc.), her psychiatrist read the other. Using colored pens to “color-code emotions,” she recorded dreams, events, memories, and reflections in a language at once free-ranging and precise—a work that creates its own poetics. She sought “a workable code, or shorthand, for the transcription of every event, every motion, every transition” of her own mind and to “perform this process of translation” on herself in the interest of evolving an innovative, inquiring language. STUDYING HUNGER JOURNALS registers this intention within a body of poetry John Ashbery has called “magnificent.”

A subversive collection about Palestinian resistance, liberation and art. 

Written across Palestine and its diaspora—from Gaza and the West Bank to the United States—Intifadas is a subtly transgressive poetry collection about uprising in its many forms—in art, politics, and in our most personal relationships. Whether by dumping black paint on a park where a tank and fighter jet commemorate a war, or by trying to rescue a moth trapped in a garage, the defiant and resilient voices in this collection subvert traditional narratives of loss. Furious, tender, and darkly funny, Intifadas asks what art can do in the face of catastrophe, and answers with poems that refuse easy consolations.