EN

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

Chris Mann is an Australian-American composer, poet and performer specializing in compositional linguistics. Mann studied Chinese and linguistics at the University of Melbourne, and his interest in language, systems, and philosophy is evident in his work. Mann founded the New Music Centre in 1972 and taught at the State College of Victoria in the mid-1970s. Mann moved to New York in the 1980s and was an associate of American composers John Cage and Kenneth Gaburo. Mann has recorded with the ensemble Machine For Making Sense with Amanda Stewart and others, Chris Mann and the Impediments, and Chris Mann and The Use. Mann currently teaches in the Media Studies Graduate program at The New School.

Personal space is understood as the distance between 45 and 120 cm that surrounds a person. This bilingual anthology brings together the work of eighteen contemporary poets who take this intimate measurement as a starting point to challenge its apparent rigidity and explore how political, social, sexual, racial, class, and accessibility factors shape it. Beyond a simple physical distance, personal space also becomes a stage where desire draws and negotiates the boundaries between the inside and the outside.

The publication contains contributions by Samuel Ace, Justin Chin, Kyle Dacuyan, Rhea Dillon, Tracy Faud, Elijah Jackson, Taylor Johnson, Nadia Marcus, Park McArthur, Nat Raha, Joan Retallack, Trish Salah, Juan de Salas, María Salgado, Assotto Saint, Cedar Sigo, S*an D.Henry-Smith, Nayare Soledad, Perla Zúñiga.

Bilingual edition, edited by Juf.

JUF (Bea Ortega Botas and Leto Ybarra) explores the relationship between poetry, contemporary art, and theatricality through the organization of performances, readings, and exhibitions. They also publish online texts and a PDF series as an extension of their curatorial and research practice. Currently based between Madrid and New York.

Responses to Untitled (eye with comet) (c.1985) by Paul Thek is the sixth and final anthology in a series that gathered responses to works of art made during a period of the ongoing AIDS Crisis, from the identification of the virus in 1981 to the introduction of life-saving drugs in 1996.  

In this sixth iteration, responses were sought to the painting Untitled (eye with comet) by Paul Thek. The work was found in his storage after his death from AIDS in 1988. 

List of contributors in order of appearance:

E.R. De Siqueira
Ben Estes
João Motta Guedes
Lucy Swan
Jon Rainford
Louis Shankar
Amy Evans Bauer
Hattie Morrison
Sammy Paloma
AN Grace
James Horton
Nick Wood
Sophie Paul
Jae Vail
Elizabeth Zvonar
Lars Meijer
Clay AD
Michel Kessler
Pablo Miguel Martínez
Emma Harris
Dylan McNulty-Holmes
Kitya Mark
Katherine Franco
Ainslie Templeton
Alistair McCartney
John Brooks
Jesse Howarth
jimmy cooper
Felix Pilgrim
Nicholas Chittenden Morgan
Murphy O’Neir
Rachel Cattle
Isabel Nolan
Susan Finlay
Ted Simonds
Brooke Palmieri
Kate Morgan
Ashleigh A. Allen
Diogo Gama
JP Seabright
Hugo Hagger
Amanda Kraley
Brendan Cook
Matt Bailey
Charlotte Flint
Rodney Schreiner
Lucy Price
Morgan Melhuish
Jordan Weitzman
Jaakko Pallasvuo
Alex Fiorentino
Harald Smart
Marguerite Carson
loll jung
Richard Porter
Nicholas Kalinoski
Hedi El Kholti
Edmund Francis English
Ted Bonin

In Noah Ross's new book THE DOGS, Ross opens the question of authority and possession in what he deems an illicit act of translation. THE DOGS may begin with Herve Guibert's Les Chiens, but through multiple reiterations of translation, Guibert's text ultimately meets Ross to celebrate, among other sources, Marie de France, Teen Wolf, Auden, and Dom Orejudos in establishing a unique pack of hungry werewolves. You know what happens when werewolves get together: the play can get a little rough. THE DOGS empowers these snarls and yips, growls and howls, on the level of the sentence in translation as much as the embodied erotogenic zones of the body.