Books

In GERMAN STAATSTHEATER, thirteen performers set up a world in which stress, ambition and absurdity follow each other at a rapid pace. The creators Rosie Sommers and Micha Goldberg are inspired by the monumental German state theatre: a tradition full of great emotions, huge player ensembles and serious dedication. They use that intensity as a springboard to investigate how workload and expectations put our bodies — and our society — under high voltage.

Rosie Sommers (°1995) is a theatre maker. She graduated from the KASK. Until 2022 she worked in Volksroom, an off-space for performance art (Anderlecht, Brussels) and is active in the music scene with the girls band Forsissies. Rosie worked with theatre makers such as Thomas Ryckewaert, Bosse Provoost, Amanda Piña, Phoebe Berglund, Benjamin Abel Meirhaeghe, Gaël Santisteva, Nathan Ooms, Anna Franziska Jaeger, Micha Goldberg, Sophia Rodríguez, Tomas Gonzalez, Igor Cardellin and De Warme Winkel.

Micha Goldberg (°1983) is a Norwegian performer and theatre maker. He studied physical theatre at the Accademia Teatro Dimitri in Switzerland and attended a master’s degree at the RITCS in Brussels. He worked with Sophia Rodriguez, Ivo Dimchev, Lea Moro, Rosie Sommers, Simon van Schuylenbergh, Jozef Wouters and Simon Baetens. In 2016 he founded Micha’s Amateur Theater Group (for professionals), who made a retrospective at the Batard festival as early as 2018. From 2013 to 2022 he was co-host of Volksroom (Brussels).

The third Publiek Park publication – Walking Guide – combines essays, archival fragments, and artistic voices to trace both the exhibition route at Plantentuin Meise and the historical path that led from the creation of the Jardin Botanique in the heart of Brussels to its relocation outside the city. Following the logic of a quilt, layering different perspectives, textures, and timelines, the book connects artistic narratives with history and reflections on urban gardens, public space, and botanical imaginaries. Just like the exhibition, the publication offers not merely a portrait of a place, but a reflection on the multiplicity that defines it.

Alongside documentation of the exhibition and contributions from the participating artists, this year’s Walking Guide features writings by Nikolaos Akritidis, Denis Diagre-Vanderpelen, Koen Es, Lana Jones, François Makanga, Noam Youngrak Son, and Jean Watt. The two parks are portrayed in photographs by Michiel de Cleene, with book design by Victor Verhelst and Corbin Mahieu bringing all of these elements together.

This publication is made with the generous support of Plantentuin Meise and all partners.

Retour is a book featuring a collection of drawings made on train journeys between Belgium and the Netherlands. It combines hand-written typography and train interiors, subtly highlighting cultural differences forming the countries’ border. 

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Hechtmappen bieden geen soelaas is wat overbleef na een vakantiejob waarbij de taakinhoud vooral bestond uit het verwijderen van nietjes uit verouderde documenten. Deze weken waren de bron voor fascinaties voor ongemakkelijke stiltes, gesprekken in liften, de diefstal van fluorescerende pennen en een ontplofte ventilator. 

'In de poëzie kunnen twee verschillende werelden elkaar ontmoeten, door gedichten kunnen we zonder ID denkbeeldige grenzen overschrijden en in dezelfde denkbeeldige ruimte verblijven. Maar is die ruimte wel dezelfde? Kunnen we losbreken uit onze rollen van slachtoffer en medeplichtige? Kunnen gedichten ons leren ons te identificeren met ongevoelde pijn? Wat spreekt er uit onze ontmoeting op papier?' - Anne Vegter

'Een dichter moet egoïstisch zijn, moet een eenzame wolf zijn, maar soms ontmoeten eenzame wolven elkaar in de wouden en jagen ze samen. Twee dichters, één boek: niet noodzakelijkerwijs om iets nieuws te bouwen, maar om de muren af te breken die ons tegenhouden wanneer we naar de andere oever willen oversteken. De Steen van Rosetta, die ervoor zorgt dat we het ongelezene lezen.' - Ghayath Almadhoun

Ghayath Almadhoun (1979) werd geboren in het Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmouk in Damascus als zoon van een Palestijnse vader en een Syrische moeder. Hij studeerde Arabische literatuur aan de Universiteit van Damascus en werkte als cultureel journalist. Sinds 2008 woont hij in Stockholm. In Nederland verscheen in 2014 zijn lovend besproken dichtbundel 'Weg van Damascus'. Anne Vegter woont en werkt in Rotterdam. Van haar hand verschenen onder andere de verhalenbundels 'Ongekuiste versies' en 'Harries hoofdingang' en de dichtbundels 'Aandelen en obligaties', 'Spamfighter' en 'Eiland berg gletsjer'. Haar werk werd meermaals bekroond. De afgelopen vier jaar was ze Dichter des Vaderlands. De gedichten van Ghayath Almadhoun zijn uit het Arabisch vertaald door Djûke Poppinga.

High Shine is boek zes van de groeiende collectie van De Nieuwe Dansbibliotheek en boek nul van de Notebooks die opgezet zijn door de fellows van THIRD, het derde cyclus onderzoeksprogramma van DAS Graduate School, ondersteund door DAS Publishing (lectoraat van de Academie voor Theater en Dans) en gefinancierd door de Quality Funds.

Als co-publicatie van DAS Publishing en De Nieuwe Dansbibliotheek, luidt High Shine een nieuw partnerschap in tussen nieuwe platforms en oude vrienden.

‘Kamer I - Oesters’ is een kort verhaal geschreven in het kader van het kunstproject Beste Anna,. Hierin fungeert de figuur van de openlijk lesbische Rotterdamse schrijfster Anna Blaman als motor voor vragen, gesprekken en correspondenties rondom feminisme, schrijvende vrouwen en de canon, anders zijn, eenzaamheid en vriendschap.

Ook verkent Katinka met dit onderzoek Anna Blaman als personage voor een toekomstige roman. In ‘Kamer I - Oesters’ betreedt de hoofdpersoon Anna’s met een rolkoffer vol boeken van andere schrijvers, fluistert ze hun woorden in de kieren in Anna’s muren en verleidt ze Anna met een pauwendans.

Anna Blaman (1905-1960) was openlijk lesbisch, in die tijd een groot taboe, maar zag zichzelf niet als voorvechter van een beweging. Een belangrijk thema in haar werk is de vraag of we een ander werkelijk kunnen kennen. De personages in haar romans zijn vaak alleen en verlangen naar een ander, die altijd onbereikbaar blijft. In 1948 publiceerde Blaman de roman Eenzaam Avontuur, die erg veel stof op deed waaien vanwege enkele (homo-)erotische personages die in het boek voorkomen. 

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.