OOUU

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

With texts by Phillip Van den Bossche, Filarowska and a conversation between Eva Wittocx and the artist (NL/EN)

Nº 48 / October 2022

sawing a plank is like going for a walk by Kato Six (b. 1986) is published on the occasion of Kato’s solo exhibition at M Leuven this autumn. This book encapsulates 10 years of her quest as an artist.

The work of Kato Six (b. 1986) balances between abstract and figurative art. She works on different themes which she develops into series or ensembles. Architecture, design, domesticity and utensils all act as important references. Starting there, she uses recognisable and everyday materials such as MDF, stone, plastic or textiles.
Kato wants to question certain affinities and let the viewer look at familiar objects or images from a different perspective. As a viewer, you feel connected to the object or image but the actual meaning or function no longer applies.

Some of my works refer to the domestic, especially the most recent ones, such as ‘Carpet Beater Carpet’ and ‘Striped Knitwear’. The invisible work done by “housewives”, but also by workers or maintenance staff, is certainly one of the themes addressed in ‘Carpet Beater Carpet’. The above works are textile works, created with so-called “soft skills”. In the arts, these “soft skills” are often attributed to female artists — women often being assigned a certain medium.
Kato Six in conversation with Eva Wittocx in “sawing a plank is like going for a walk”

Mangled diction from the cusp of childhood. 

Carla Harryman is the author of 11 books of poetry, prose plays and essays. Her two experimental novels, Gardener of Stars (2001) and The Words: after Carl Sandburg’s Rootabaga Stories and Jean-Paul Sartre (1999) are “explorations of the paradise and wastelands of utopian desire.” Baby continues this exploration through the convolutions of Baby, who enters the book as “fire in the womb with a skirt."

Carla Harryman is a poet, experimental prose writer, essayist, and performance writer who has collaborated with multiple visual artists and composers on bodies of work. Her work has been translated into several languages, including French, with her writing represented in more than 30 national and international anthologies. She has received the Foundation for Contemporary Arts Grants to Artists award (2004), the Opera America Next Stage Grant (with composer Erling Wold), the Alexander Gerbode Foundation, and the NEA Consortium Playwrights Commission, among additional grants and awards from the Fund for Poetry.

Harryman was a founding figure of the Bay Area language writing and a co-founder of The San Francisco Bay Area Poets Theater (1979-1986). She currently teaches Creative Writing at Eastern Michigan University and serves on the MFA summer faculty of the Milton Avery School of the Arts at Bard College.

Jaime Gil de Biedma is the most original and influential among the poets known as the ‘50’s Generation in Spain, and is considered the greatest Spanish poet to emerge in the second half of the 20th century. His life and literary career were bracketed almost entirely by the rise and fall of Generalissimo Francisco Franco, notorious for the suppression of literature. Born in 1929, Gil de Biedma was six years old when García Lorca was murdered in Granada at the outbreak of the Civil War, and his collected poems, Las personas del verbo, first appeared in 1975, the year Franco died. What is surprising is that Gil de Biedma was a leftist, homosexual poet from the Catalan capitol, Barcelona – all of Franco’s favorite things – who not only published books of autobiographical poetry in Spain but was known as a poet of social conscience as well as erotic lyricism. Like other Spanish poets of his time, he chose his words carefully. Gil de Biedma died of AIDS in 1990.

If Only For a Moment (I’ll Never Be Young Again) consists of an extensive bilingual selection of Gil de Biedma’s poetry, including all of his most well-known work. The book additionally consists of a Foreword by Spencer Reece, Jaime Gil de Biedma’s short essay “I wanted to be the poem,” and two different essays on Gil de Biedma and the art of translation by James Nolan, the volume’s translator.