OOUU

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

Blood On The Tracks is an elaboration and cacophony of manic friendship, eroticism and poetic play. Writing into the lyrical text of Bob Dylan's 1975 Album of the same title, the two authors take inspiration from Raymond Roussel's generative mode of translation, and quickly transform the lyrics of Blood On The Tracks into a variety of languages, to then translate these lyrics back into the English text present in the book. The result is a complicated and combative free wheeling text that explores the possibility of co-authorship, and interpretive translation. Featuring a forward by confirmed tramp, filmmaker and photographer Bill Daniel.

A weaving draft is a kind of notation for planning and sharing woven textil structures. The threading, along the top, shows how the warp is threaded through the heddles and frames; the treadling, along the right-hand side, show the order in which the treadles of the loom are to be pressed; and the tie-up, in the upper right-hand corner, shows how each treadle interacts with the loom’ frames. The drawdown, in the lower left, shows whether the warp or weft will be on top at any particular intersection of threads—thereby providing a “preview” of the completed textile. Often a draft diagram will indicate the intended color of the warp and weft threads, and the drawdown will show the completed textile’s color patterns. In “Drafts,” Allison uses letters instead of colors, melding digital weaving with writing.

WITHOUT THE E is a series of pamphlets responding to a presence or an absence felt in contemporary digital culture.

The racist term "play-white" comes from the apartheid era, when it connoted a black or mixed race person who lived as a white person: “So and so is a play-white.” South African artist Bianca Baldi draws from studies of biomimicry and her own family history, as well as literary precedents—such as Nella Larsen’s novel Passing (1929)—to reflect on racial passing and the instability of racial identities. Play-White alternates between layers of visualization and moments of discretion in order to explore questions of presence and evasion beyond their representation in black and white.

With contributions by Bianca Baldi, Mika Conradie, Shoniqua Roach, Amy Watson, and others; design by Katharina Tauer & Wolfgang Hückel in collaboration with K. Verlag.

Published 2021