OOUU

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

Companion reader for Under Current, an exhibition and film by Alice dos Reis. With 'Blue Carbon' by Holly Childs, 'Hydrofeminism: Or, On Becoming a Body of Water' by Astrida Neimanis, 'King Tide' by Sophia Al-Maria, 'Notes on a Dotted Red Wave' by Danea Io, 'Smart Oceans, Alien Times: Octopi Engineering' by Bogna M. Konior, 'To a Current's Ear' by Alice dos Reis and more. Bilingual edition (Spanish-English).

Through creative nonfiction, poetry, and the printed image, the publication considers the playful and purposeful self-actualization of a bicultural queer identity while navigating grief as a landscape to address themes of (be)longing, futurity, and place. Alongside a collection of their works and research, Abigail Lucien weaves written and visual offerings by fellow Caribbean and queer artists, including works by Lukaza Branfman-Verissimo, Justin Chance, Cielo Felix-Hernandez, Sucking Salt, and Tamara Santibañez, to create an expanded context for their work rooted in friendship and radical love.

Abigail Lucien (b.1992) is a Haitian-American interdisciplinary artist, educator, auntie, lover, and friend. Working in sculpture, literature, and time-based media, Lucien’s practice addresses themes of (be)longing, futurity, myth, and place by considering our relationship to inherited colonial structures and systems of belief/care. Past exhibitions include SculptureCenter (NY), MoMA PS1 (NY), Deli Gallery (NY), MAC Panamá (Panamá), Frost Art Museum (Miami, FL), Atlanta Contemporary (Atlanta, GA), UICA (Grand Rapids, MI), and The Fabric Workshop and Museum (Philadelphia, PA). Residencies include Amant Studio & Research Residency (NY), Skowhegan School of Painting & Sculpture (Madison, ME), the Eugeniusz Geppert Academy of Fine Arts (Wrocław, Poland), The Luminary (St. Louis, MO), Santa Fe Art Institute (Santa Fe, NM), ACRE (Steuben, WI), and Ox-Bow School of Art & Artist Residency (Saugatuck, MI).

Lucien has taught as a full-time faculty member and professor in the Department of Sculpture & Extended Media at Virginia Commonwealth University and the Interdisciplinary Sculpture Department at the Maryland Institute College of Art. In the fall of 2023, they will join the Department of Art and Art History as an Assistant Professor of Sculpture at Hunter College in NYC. Deli Gallery represents Abigail Lucien.

Homie is Danez Smith’s magnificent anthem about the saving grace of friendship. Rooted in the loss of one of Smith’s close friends, this book comes out of the search for joy and intimacy within a nation where both can seem scarce and getting scarcer. In poems of rare power and generosity, Smith acknowledges that in a country overrun by violence, xenophobia, and disparity, and in a body defined by race, queerness, and diagnosis, it can be hard to survive, even harder to remember reasons for living. But then the phone lights up, or a shout comes up to the window, and family—blood and chosen—arrives with just the right food and some redemption.

Part friendship diary, part bright elegy, part war cry, Homie is the exuberant new book written for Danez and for Danez’s friends and for you and for yours.

& colin kaepernick is my president, who kneels on the air
bent toward a branch, throwing apples down to the children
& vets & rihanna is my president, walking out of global summitswith wine glass in hand, our taxes returned in goldto dust our faces into coins
& my mama is my president, her grace stuntson amazing, brown hands breaking brown bread overmouths of the hungry until there are none unfed & my grandma is my president
& her cabinet is her cabinetcause she knows to trust what the pan knowshow the skillet wins the war  
—from “my president”