OOUU

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

The North Road Songbook collects together eight sequences of poems, most of which were composed between 2019 and 2024. The title sequence is a set of lyrics written around North Road in Brighton, originally a mediaeval field boundary, now a chaotic thoroughfare filled with ghosts, sirens and songs.

Verity Spott is a poet, teacher and care worker from Brighton, England, whose books include Hopelessness (the 87press), Poems of Sappho (in translation) and Prayers Manifestos Bravery (Pilot Press). Verity’s poetry has appeared in The New York Times and has been translated into French, German and Greek. 

Paperback
252pp
ISBN: 9781739364977

New and Selected Poems of Cecilia Vicuña is a telling of old cultures, modern nation states and lives in exile. Rodrigo Toscano calls Vicuña's poetry the outer out, beyond nation states, passed 'inter state' affairs, in other words, close in, as close as we get to our fair planet's sources, and to each other. In this bilingual collection, Vicuña and her translator, Rosa Alcalá, are artist witnesses to a natural world that is a storehouse of sacred words, seeds, threads and songs. Present everywhere, they are sources for a rebalancing in human relationships and for new forms of grace and healing. In Vicuña's vision, art is life and intimacy with it is transformative.

Cecilia Vicuña is a Chilean poet, artist and filmmaker. The author of twenty poetry books published in Europe, Latin America and the U.S., she performs and exhibits her work widely. A precursor of conceptual, impermanent art and the improvisatory oral performance, her work deals with the interactions between language, earth and textiles. Her recent books are NEW AND SELECTED POEMS OF CECILIA VICUÑA (Kelsey Street Press, 2018), SPIT TEMPLE: THE SELECTED PERFORMANCES OF CECILIA VICUÑA (Ugly Duckling Presse, 2012), Chanccani Quipu, a new artist book by Granary Books, and SABORAMI (ChainLinks, 2011). She co-edited The Oxford Book of Latin American Poetry (2009). Since 1980 she divides her time between Chile and New York.

Permanent Volta is a book of poems about constraint and debt, as much as it is about excess, credit, loving luxury, and hating work. These are love poems about how queer intimacies invent political and poetic forms, how gender deviance imagines post-sovereign presents and futures.

Taking cues from Rosa Luxemburg's birdsongs and the syntax of invasive flowers, these poems strive to love lack. If history sees writers as tops and muses as bottoms, these poems are motivated by refusal, inversion, and evading representation. In Permanent Volta, the muses demand wages, and then they demand the world. Full of bad grammar, strange sonnets, and truncated sestinas, these poems are melancholy and militant, lazy and anti-state, greedy and collective.

Permanent Volta is for anyone motivated by the homoerotic and intimate etymology of comrade: one who shares the same room.