OOUU

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

How To Become est une maison d'édition autogérée basée à Paris. Nous publions les textes d'auteuces engagés dans des pratiques féministes et peu diffusés par le réseau des grandes maisons d'édition françaises.

Créée en 2016, elle est composée d'artistes et écrivaires en majorité gouines, HTB publie de la litterature expérimentale née d'influences post-post- sapphiques ainsi qu'un choix de tradu d'auteuices non traduites en langue française. HTB s'articule autour d'ateliers d'écriture: How to Become a Lesbian, et d'une revue annuelle publiant les choses issues de l'atelier.

Much like Proust’s madeleine, a spinning Mercedes Benz ring outside Choi’s Berlin window prompts a memory of her father on the Glienicker Bridge between Berlin and Potsdam, which in turn becomes catalyst for delving into the violent colonial and neocolonial contemporary history of South Korea, with particular attention to the massacre by Korean government forces of hundreds of students taking part in the Gwangju Uprising of May 1980. Here, photographs, news footage, and cultural artefacts commingle with a poetry of grief that is both personal and collective. Inspired in part by W. G. Sebald and Walter Benjamin, Mirror Nation is a sorrowful reflection on the ways in which a place can hold a ‘magnetic field of memory’, proving that history doesn’t merely repeat itself; history is ever present, chiming the hours in a chorus against empire.

Don Mee Choi draws on friendships, literature and documentary materials to elucidate the personal griefs we suffer under the assaults of empire. Formally explosive and emotionally harrowing, Mirror Nation is a riveting investigation into the coded images that fuse memories of different times and places.
— Forrest Gander

Sophie T. Lvoff revient avec « The Prime Times, Volume 2 » à l'occasion de la fin de sa résidence aux ateliers de la ville de Marseille, bye, bye! Au travers de poèmes en haïku, de gros titres et de photographies de son atelier traversé par la lumière du jour au milieu de l’après-midi, le journal chronique la torpeur des longues journées de travail mêlées d’attente, de glimpses et de glances. En attendant the prime time, Sophie lit les nouvelles sur son téléphone, parcourt paresseusement sa bibliothèque, écrit des emails à des amix éloigné·es et parfois à elle-même. Elle note des blagues et des poèmes dans son cahier, mange des snacks, doute d’elle-même, fume, jette des regards autour d’elle, jusqu’au moment précis où la photo doit être prise.

Sophie T. Lvoff is back with « The Prime Times, Volume 2 »! Through haiku poems, headlines, doodles and photographs of her studio pierced by mid-afternoon daylight, the journal chronicles the torpor of long workdays mixed with waiting, glimpses, and glances. While waiting for the prime time, Sophie reads the news on her phone and lazily reads her collection of books, writes emails to far-away friends and sometimes to herself. She notes things in notebooks and writes jokes and poems, stretches, eats snacks, doubts herself, smokes, glances around, until the precise moment when the picture has to be taken.