OOUU

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

Nasleep neemt de protesten rondom het Gezi Park in 2013 als vertrekpunt en verkent gaandeweg wat er is overgebleven van dit historische moment waarin een andere wereld voor het grijpen leek. Het zijn gedichten die laveren tussen ritmische, conceptuele en kritische noise enerzijds en postrevolutionaire affecten anderzijds, tussen politise­ring enerzijds en onmacht en radeloosheid anderzijds.

In het begin van de jaren 1970, hield Guy Rombouts een notaboekje bij waarin hij alle woorden, bijvoeglijk naamwoorden en werkwoorden bijhield die hij tegenkwam tijdens het lezen en die met elkaar verbonden waren door het voegwoord ‘en‘.

Ongeveer 50 jaar later en met de hulp van de grafische vormgever Jeroen Wille, is de transcriptie van zijn aantekeningen gepubliceerd als een boek dat gelezen kan worden in twee richtingen (en als enige boek coronaproof met twee tegelijkertijd).

Het boek bevat 2158 verzen met in totaal 4316 EN-combinaties.

De kortste verzen met evenveel letters:

A EN Z

4 EN 6

De langste verzen met evenveel letters:

ONUITSPREKELIJKHEDEN EN IMPONDERABILIA

ONEVENWICHTIGHEID EN ZELFOVERSCHATTING

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

Midwinter Day, as Alice Notley noted, is an epic poem about a daily routine. A poem in six parts, Midwinter Day takes us from awakening and emerging from dreams through the whole day-morning, afternoon, evening, night-to dreams again:...

a plain introduction to modes of love and reason/ Then to end I guess with love, a method to this winter season/ Now I've said this love it's all I can remember/ Of Midwinter Day the twenty-second of December// Welcome sun, at last with thy softer light/ That takes the bite from winter weather/ And weaves the random cloth of life together/ And drives away the long black night!

Poet, editor, filmmaker, actor, child star in Mussolini’s Italy, founder of The Dead Language Press and of the Paris Filmmakers Cooperative, Piero Heliczer (1937–1993) was an essential yet secret agent of the 1960s and ’70s counterculture. In the course of his nomadic existence in Rome, New York, London, Amsterdam, Paris, and Préaux-du-Perche, where he spent the last few years of his life, he met and worked with a constellation of avant-garde writers, forged friendships with figures from the Beat Generation and the British Poetry Revival as well as the New York art scene. At the crossroads of many underground experiences, Heliczer’s name appears in books dedicated to the artists and poets he collaborated with during his lifetime—names by the likes of Gregory Corso, Barbara Rubin, Andy Warhol, Jack Smith, Ira Cohen, or The Velvet Underground, a band he participated in creating with his friend Angus MacLise.

This myth obscures the fact that Piero Heliczer was first and foremost a poet. Today, this part of his work is overlooked; it is all the more difficult to encounter because Heliczer himself never collected it. So it was scattered, or lost, in the course of his wanderings. Heliczer favored the circulation of his works rather than their archiving: he was committed to the production of mobile forms—flyers, broadsides, and other ephemera—disseminated his verses in magazines, and preferred public readings and performances to the finished form of the book.

The present volume gathers a significant number of Heliczer’s poetic works through facsimile reproduction of his contributions to more than thirty periodicals—mostly stemming from poets’ presses or universities—published between 1958 and 1979. This collection isn’t “complete”—but it makes available again poems that, in some cases, never circulated after their initial publication. 

Un recueil de poèmes de Piero Heliczer (1937–1993), auteur, éditeur et cinéaste, figure de l’underground et de la contre-culture, proche de Andy Warhol, Gerard Malanga, et Jack Smith. Sa poésie, héritière de la Beat Generation, restitue en métaphores et images saisissantes des expériences et des visions personnelles, tout en s’appuyant sur des formes héritées de la tradition anglaise et des partis-pris typographiques originaux. Ce recueil rassemble des facsimilés des publications originales de poèmes de Heliczer – périodiques d’artistes, revues miméographiées, petits magazines… – accompagnées de leurs traductions en français, ainsi que de plusieurs documents, parmi lesquels une reproduction intégrale d’une publication rare de 1961, Wednesday Paper, et, en insert, un facsimilé d’un placard de 1975, The Handsome Policeman.

Traduction des poèmes: Rachel Valinsky
Publié avec l’aide du CNAP

American poet Norman H. Pritchard's second and final book, EECCHHOOEESS was originally published in 1971 by New York University Press. Pritchard's writing is visually and typographically unconventional. His methodical arrangements of letters and words disrupt optical flows and lexical cohesion, modulating the speeds of reading and looking by splitting, spacing and splicing linguistic objects. His manipulation of text and codex resembles that of concrete poetry and conceptual writing, traditions from which literary history has mostly excluded him. Pritchard also worked with sound, and his dynamic readings—documented, among few other places, on the album New Jazz Poets (Folkways Records, 1967)—make themselves heard on the page.

EECCHHOOEESS exemplifies Pritchard's formal and conceptual sensibilities, and provides an entryway into the work of a poet whose scant writings have only recently achieved wider recognition. DABA's publication of EECCHHOOEESS is unabridged and closely reproduces the design of the original 1971 volume.  

Norman H. Pritchard (1939-96) was affiliated with the Umbra group, a predecessor to the Black Arts Movement. He taught writing at the New School for Social Research and published two books: The Matrix: Poems 1960-1970 (Doubleday, 1970) and EECCHHOOEESS (New York University Press, 1971). His work was anthologized in publications including The New Black Poetry (1969), In a Time of Revolution: Poems from Our Third World (1969), Dices or Black Bones: Black Voices of the Seventies (1970), Ishmael Reed's 19 Necromancers from Now (1970), Text-Sound Texts (1980) and others.