OOUU

In Bewogen selfies onderzoekt Obe Alkema de verhouding tussen landschap en herinnering. Wat treft hij aan bij terugkeer naar belangrijke plaatsen uit zijn geheugen? Wat herinnert hij zich niet, maar Google wel? Is er een gedenkschrift te puren uit zijn metadata?

Memoires, rechtstreeks verteld en met omwegen, uit eerste hand en van horen zeggen. Archieven en herinneringen eisen spreektijd, houden het niet meer droog of worden tot spreken gebracht. Wat hebben ze eigenlijk te melden? Ze lopen helemaal leeg, net als Alkema zelf. Een leven zoals zovele, poedelnaakt en geretoucheerd, vol zin en onzin.

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

Dominique De Groen is schrijver en beeldend kunstenaar. Ze publiceerde de dichtbundels Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019) en offerlam (2020). Ze werd genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021 en won de Frans Vogel Poëzieprijs 2019 en de Fintropublieksprijs 2021.

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer! Thanks for tuning in!

Cattle prods confused for northern lights, peyote desert music in the car radio, the Brady Bunch remixed to falsettos driving off into the sunset kind of coded and depleted of love for the mountains. "10 Wyomings" reaches out into the recess of a cultural imagination, memoir-eque in a place and digging around in the cross over between what's been placed in the head and the experience of being out on the range balancing that time to the importance of a place just being there and drop some good poems in the bucket.

Un fabuleux recueil – le premier publié en français – de poèmes et récits de l'autrice argentine Cecilia Pavón, préfacé par Chris Kraus (écrivaine dont Pavón a par ailleurs traduit des livres en espagnol).

« Cette traduction n'aurait pu voir le jour si je n'avais pas développé pendant quelques temps une obsession quasi malsaine pour l'Argentine. Cherchant à Buenos Aires les traces de lieux proches de Shanaynay que j'avais co-dirigé à Paris, je découvris au hasard sur internet l'existence d'un espace nommé Belleza y Felicidad et dirigé par Fernanda Laguna et Cecilia Pavón. Bien avant l'émergence de l'artist-run space en Europe, les deux femmes créèrent un lieu associant art et littérature. Lors d'un voyage à Buenos Aires, j'eus l'opportunité de rencontrer Cecilia Pavón qui lors d'une conversation sur l'écriture et la poésie, me proposa de traduire Licorice Candies en français. Sa poésie fut autant révélatrice qu'émancipatrice, à la fois par sa singularité et sa simplicité. Elle écrit ce qu'elle voit et ce qu'elle vit. Elle parle de certains quartiers de Buenos Aires, de ses amis, d'elle, d'un vélo qu'elle a perdu, de Timo. Il me semble qu'elle écrit comme elle parle d'amour, d'erreurs et de sexe ». Marion Vasseur Raluy, traductrice

The first collection of texts published in French by the Argentinian artist and poet.

Preface by Chris Kraus.

Translated from the English and Spanish by Marion Vasseur Raluy, Rosanna Puyol Boralevi and Mona Varichon.

The Flesh is a collection of Yves B. Golden's poems, lyric essays and social criticism – and often these generic distinctions become blurred. Published by Ediciones La Escocesa (Barcelona, ES), TABLOID facilitated this book's production as editors and book designers. A selection of Golden's texts are also translated by Leto Ybarra, rendering the author's work into Spanish for the first time.

“Respectfully! The Flesh feels like a conjuring and a force of nature—unyieldingly raw, full of delectable sensitivity that shapes a world Yves B. Golden deliveries with formidable honesty—where her word is the journey, the body and the bond. Yves writes: ‘not one bird is declined entry into heaven’. The Flesh is succulent in the mouth of the mother— Yves is a steward of time machines, celestial bliss and untethered healing. The Flesh unties the tongue, waters the mouth and the garden. Within Yves’ 5th book she offers us a timeline in recognizing that all birds and angels alike can touch the sky. We are always, already, held and drenched in glory and deserving of love and safety. The Flesh is Black like obsidian. May our love bloom like the flesh in every lifetime.”
- keioui keijaun thomas

“Yves B Golden has given us a protection spell against tyranny; a Blue Guide for the conscious and the daydream; raw free jazz that knows the standards as well. Golden’s linguistically liberated fantasies can transmute into a body of politically imperturbable ethoses in the same sentence. This book offers information for an evolutionary sensitivity, for the next level of sense-making and particularity of the human being. Though the poet urges us to de-realize the flesh, to split our own heads open, we must also accommodate the flesh’s intangibles that interlock, conjoin, negate, and negotiate: such ‘outward and inward facing conundrums’ go on and on. Welcome this ‘bearer of turbulent news.’”
- Losarc Raal

A textual and historigraphical odyssey imbued with queer intergenerational yearning and loss.

Don't Leave Me This Way blends archival research with sexual fantasy to produce a series of sonnets inspired by Gaétan Dugas, named by Randy Shilts as "Patient Zero" of the AIDS epidemic in North America. Committed to the utopian possibilities of elegy and pornography, Don't Leave Me This Way exploits the absurdist beauty of the cut-up technique to voice a chorus of lost spirits: poignant, vengeful, and ready to ball.

The Totality for Kids is the second collection of poems by Joshua Clover. This volume takes as its subject the troubled sleep of late modernity, from the grandeur and failure of megacities to the retreats and displacements of the suburbs. The power of crowds and architecture commingles with the alienation and idleness of the observer, caught between “the brutal red dream/Of the collective” and “the parade/Of the ideal citizen.” The book’s action takes place in these gaps, “dead spaces beside the endlessly grieving stream.” The frozen tableau of the spectacle meets its double in the sense that something is always about to happen. Political furies and erotic imaginings coalesce and escape within a welter of unmoored allusions, encounters, citations, and histories, the dreams possible within the modern’s excess of signification—as if to return revolutionary possibility to the regime of information by singing it its own song.